Home

Advertisement

     Даражэнькія, віншую! Хай 2010-ы будзе лепшым, незалежна ад таго, якім быў 2009-ы. Сённяшні здымак можаце ўспрымаць як PF 2010 ;-))  Зроблены ён сапраўды сёння зранку, у Данастыі, яна ж Сан-Сэбаст'ян, гішпанская Краіна Баскаў, Біскайскі заліў Атлантычнага акіяна. А пішу вам ужо з Тулузы. Мы з Лізай вось проста зараз збіраемся і ідзем адзначаць у горад, чаго і вам жадаю. Усім да сустрэчы ў новым годзе. Усіх люблю (некаторых асабліва ;-) )!
     Ваш С.

У канцы году прынята падводзіць вынікі і складаць усемагчымыя рэйтынгі, даючы направа і налева адзнакі і ацэнкі. Розныя СМІ навыперадкі кінуліся складаць свае “топ-10, 20, 100…” найлепшага і нават найгоршага. “ПрайдзіСвет”, хоць і маладое яшчэ выданне, але адставаць не збіраецца. Мы прапанавалі знаным перакладчыкам і літаратурным крытыкам скласці свой топ-5 best of best замежных твораў (калі гэта наагул магчыма ў нашай даволі прыкрай сітуацыі з выхадам перакладных кніг), што з’явіліся па-беларуску ў 2009 годзе.

Падсумаваўшы ацэнкі нашых экспертаў, можна з упэўненасцю назваць найлепшую перакладную кнігу 2009 году. Ёй стаў раман польскага пісьменніка Вітальда Гамбровіча “Ferdydurke” ў перакладзе Васіля Сёмухі. У сваіх рэйтынгах гэты твор узгадалі пяць з шасці нашых экспертаў.

Цалкам жа рэйтынгі выглядаюць наступным чынам: http://prajdzisvet.org/review/23

З Новым 2010 Годам!!!

  • Dec. 31st, 2009 at 5:36 PM




ЗЬЗДЯЙСЬНЕНЬНЯ НАВАТ НАЙБОЛЬШ НЕЗЬДЗЯЙСЬНЯЛЬНЫХ МАРАЎ 
У НОВЫМ 2010 годзе
ЖАДАЕ БЕЛАРУСКАЯ ІНТЭРНЭТ БІБЛІЯТЭКА Камунікат.org!!!




 

.

  • Dec. 31st, 2009 at 6:30 PM
З Новым Годам шаноўныя сябры!!!

вось столькі вам сёння гарэлкі, віна ды шампані)))), як у мяне два гады таму))))



А-А-А-А-А-А-АА-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-А-АА-АА-А-А-А-А-А-А-А-А-А-...........!!!!!

Шаноўнае спадарства! Традыцыйна напрыканцы года я размяшчаю на старонках свайго блога спіс публікацый: такім чынам дзялюся з вамі сваімі творчымі набыткамі :).



2009
1) Трэнас Віка. Прыпавесць (верш) // Беларусь сегодня. 2009. 6 студзеня. С. 20.
2) Чарота Аляксей. Папытай у кнігарні. Пра кнігу Вікі Трэнас “Экзістэнцыйны пейзаж” // Маладосць. 2009. № 2. С. 144.
3) Ляйкоўская В. Ад “Маладосці” завіталі ў госці // ЛіМ. 2009. 3 красавіка. С. 3
4) Трэнас В. Прыгажосць беларускіх паэтак, або Хто стварае маладую літаратуру (у межах праекта “Дзень блогера”) // http://www.svaboda.org/content/article/1732247.html Read more... )



Сардэчна віншую вас, дарагія сябры, з Новым годам і Калядамі!
Вашая Віка

Ыых

  • Dec. 31st, 2009 at 5:19 PM
 Не люблю самапіяр, жж-піяр і сваё прозьвішча, але ж) http://prajdzisvet.org/translator/60  
Кавалачак Франкенштэйна і аповед По. Ой, як атрымалася - кавалачак Франкенштэйна)

Ну і з Новым Годам, ага=)

[info]gerasim_st , люблю цябе.
Нарэшце выйшаў доўгачаканы трэці нумар прыўкраснага, густоўнага, шыкоўнага etc часопісу “Прайдзісьвет”, з чым усіх віншую. Бо цяпер можна не турбавацца, чым займацца ў навагоднюю ноч доўгімі зімовымі вечарамі. Трэба проста адкрыць вось гэтую старонку

http://prajdzisvet.org/issue/3

і чытаць, чытаць, чытаць:)))

І абавязкова не абмініце вось гэтага апавяданьня майго ўлюбёнага гданьскага пісьменьніка Паўла Гюле, да перакладу якога я прыклала руку.

З Новым Годам!

*
Пачалося ўсё далёка не ў Беларусі і нават ня ў гэтым вымярэньні. Мы зьелі зь сяброўкай грыбы, і пад шум адкрыванага шампанскага выпалі з агульнага кантэксту сьвята, ачмурэўшы хутчэй, чым усе навокал пасьпелі панапівацца. На нас, што праўда, пакрыўдзіліся – не маглі дараваць, што іх абышлі так нахабна, а галоўнае - неўпрыкмет, з адрывам ад калектыву. Нікому зь іх і дагэтуль, відаць, не прыйшло на цям, што ў той дзень мы ўвасобілі мару Гарбачова і ажыцьцявілі на практыцы сухую дактрыну. Мне бачыліся тады лазурнае мора, Вялікі Каралавы Рыф і рыбы ўсіх формаў і адценьняў. Яны пераліваліся як звонку, так і ўнутры. Дзіва што. Усё цячэ, усё зьмяняецца. Але гэта быў ня ронтгенаўскі зрок – гэта было пранікненьне ў саму сутнасьць, узьяднаньне зь ёй у адно цэлае. Потым нехта разьліў вясёлку, і ўсё ў ёй паперапэцкалася. Мне зьнянацку закарцела ў цёплыя краі. І я рвануў дадому. Адзін, аўтаспынам, у – 20, пад завіруху, па пустых сьвяточных тарсах. Ледзь не адмарозіў сабе ногі, потым скокнуў з моста, двойчы ўпіўся сыропам і дазнаўся ўсю праўду пра агрэсіўныя шпалеры. Вочы імкнуліся кожнае глядзець пад розным ракурсам, ад чаго рэчаіснасьць неймаверна скажалася або наадварот набывала свае правільныя абрысы. Затым чамусьці надышоў канец 4 курсу, перамога ў навуковай канфэрэнцыі і літаратурным конкурсе, здача дзяржіспытаў і шалёнае падарожжа ў Эўропу. Ніколі не забуду аднаго мурына пад Пізай: мы выпадкова выйшлі на платны пляж, заціснутыя паміж зыбучым пяском і вусьцішшу начнога мора, разгубленыя і сасьмяглыя, стомленыя і бяз доступу да прэснай вады. Мурын згадіўся напоўніць нам бутэлькі, і мы падарылі яму капеечны сувэнір зь Піцеру. Але ён вельмі яму абрадаваўся. Вочы ў мурына былі шчырыя, яны блішчэлі ў цемры, і было ў іх нешта, што адразу парадніла нас: разуменьне таго, што мы тут чужынцы, амаль такія, як і ён сам. Потым была ўкраінская вясёлка, дзе я захварэў на дыярэю, але наведаньне якой штосьці зрушыла ўва мне і забыла паставіць на мейсца. Прыехаўшы ў Менск, я выправіўся ў нацыянальную бібліятэку і выпадкова сустрэў у мэтро слаба мне знаёмую дзяўчыну, якую чамусьці адразу пакахаў. Цэлы месяц прайшоў у амаль безупынным наркатычным чадзе. Па старой традыцыі я накарміў яе грыбамі – і перад намі разгарнулася ўсё жыцьцё: не, гэта было не сьвятло ў канцы тунэля альбо перадсьмяротная мітусьня думак, калі ўсё жыцьцё праносіцца перад табой за момант вока (аднойчы я быў блізкі, каб пабачыць гэты кароткамэтражны фільм - ледь не задыхнуўся, робячы інгаляцыю ў паліклініцы). Жыцьцё менавіта разгарнулася перад намі – у вялізны мацярык, кшалту Пангеі або Гандваны, дзе мы нарэшце налучылі адно на аднаго пасьля тысячагадовых блуканьняў і марных чаканьняў Гадо, і нашы дарогі, доўгія і пакручастыя, сьвяціліся ў навакольнай цемрадзі космасу, як электрычныя вугры, як трасіруючыя кулі, як навагоднія гірлянды, як Млечны Шлях і Туманнасьць Андрамэды. Той месяц урэшце сышоў на не, яна мяне кінула, я стаў бухаць, нават хацеў скінуцца з даху, але праваліўся на першым жа паверсе і зрэшты супакоіўся. Магчыма, я нават нешта зразумеў: за той вечар, гэты год, сваё ўжо няскончанае жыцьцё. Магчыма, штосьці ў такім духу: жыцьцё – гэта вечныя пошукі, але вечнасьць занадта кароткая, каб марнаваць яе на пагоню за міражамі. Хандра – гэта штука непатапляльная. Але непатапляльная, як Тытанік.

У падарунак - каляндар!

  • Dec. 31st, 2009 at 4:05 PM
Вось і надышоў канец году – самы загадкавы і таямнічы час. Давайце зірнем на каляндар: усё самае цікавае пачалося яшчэ ў ноч з 31 кастрычніка на 1 лістапада – Хэлаўін, Дзень Усіх Святых. Менавіта ў гэтую ноч у свет выходзяць самыя розныя духі і пачвары – і румынскія вурдалакі (пра што сведчыць класік румынскага рамантызму Міхай Эмінэску), і здані багатага ўяўлення сёлетняга юбіляра Эдгара Алана По, і вусцішнае, хаця не пазбаўленае абаяльнасці стварэнне Франкенштэйна (якое дакладна і праўдзіва апісала Мэры Шэлі), і многія іншыя. А Вальтэр Скот пакідае чытача сам-насам са сваім уяўленнем у самым цікавым і жудасным месцы сваёй балады – і мы мусім самі здагадвацца, што адбылося далей з трагічным і крышачку д’ябальскім яе героем.

Пасля...


28 перакладчыкаў і 38 аўтараў (з якімі, дарэчы, на сайце агулам аўтараў ужо роўна 100, гэта калі лічыць шведскі і фінскі народы :)) радыя падараваць вам на гэтыя святы даволі своеасаблівы каляндар, карысны душы і розуму і не апошні дапаможнік у трэніроўцы нерваў ;)

Прыемных дрыжыкаў і вясёлых святаў! Вялікі дзякуй усім, хто дапамог зрабіць вам сёння гэты падарунак.

Ваш,
ПрайдзіСвет
Наша Ніва
першая беларуская газэта
20/2009

Будаўнік у банку. Пра кіраўніка Нацбанку Пятра Пракаповіча ў цыкле «Палітбюро-2009» піша Аляксандр Фядута. З Пракаповіча ўжо даўно ніхто не смяецца. Хоць яго старамодна-наменклатурныя касцюмы, тоўстыя акуляры, што робяць яго погляд безабаронным, і ўсмешка вечна вінаватага ва ўсім двоечніка — такая зручная мішэнь для кпінаў. Але, імаверна, нават самыя жорсткія крытыкі рэжыму проста не ведаюць, у чым можна звінаваціць гэтага чалавека. Пятро Пракаповіч, чалавек-скарагаворка, персанаж анекдотаў — адзіны непрафесіянал ў атачэнні Аляксандра Лукашэнкі, які змог стаць прафесіяналам і ператварыцца ў функцыю. Гэтая функцыя — «будаўнік у банку». Болей...

Наша Ніва
першая беларуская газэта
11/2009

Дайце толькі нам юаняў, хунвэйбіны ў нас свае. Агульная сума замежных запазычванняў ад пачатку году сягнула астранамічнай лічбы $5,2 млрд. Да залежнасці ад Расіі дабавілася прывязка да Кітаю. Беларусь атрымае амаль $3 млрд ад Кітаю на аснове ўгоды «своп» на няясных умовах. Угода «своп» — гэта своеасаблівы тып здзелак абмену, ад англійскага слова «swap», абмен баш на баш. Згодна з пагадненнем аб валютнай угодзе «своп», заключаным між Нацбанкам Беларусі і яго кітайскім адпаведнікам, Народным банкам Кітаю, Беларусь атрымае 20 мільярдаў юаняў (каля $3 млрд), а кітайскі бок — каля 8 трыльёнаў беларускіх рублёў. Беларускі бок уключыць юані ў склад золатавалютных рэзерваў. Кітай жа будзе выкарыстоўваць рублі для разлікаў з Беларуссю. Нагадаем, што асноўны артыкул беларускага экспарту ў Кітай — калійныя ўгнаенні. Болей...



Падаецца, год прайшоў няблага, калі ў мяне нават не стае часу пералічыць - дзе была, што зрабіла ды каго спаткала. Давайце проста пажадаем адно аднаму чаго-небудзь харошага - і будзем спадзявацца, што так яно і станецца - пагатоў нам выпадзе шанец зрабіцца на каліўца шчаслівейшымі! Толькі трэба крыху прыслухацца да сябе і да неба, а там - я ведаю дакладна! - сёння ўначы - традыцыйна, ужо каторы раз! - гучаць званы!.. Ёсць нагода дажыць да наступнага года ;)

Калі што - на фоце замест тыгра - я, адкрываю новыя далягляды! :)

Дызельпанк

  • Dec. 31st, 2009 at 3:54 PM


Добры агляд і суполка для ўсіх аматараў дызельпанку ды ретрафутурызму:

http://community.livejournal.com/dieselpunk/296675.html
Наша Ніва за 2009 год
1/2009

Паведамленне пра правядзенне Нацбанкам разавай дэвальвацыі рубля на 20,5% з’явілася ўвечары 1 студзеня. Акурат тады, калі большасць беларусаў адпачывала. Упраўленне інфармацыі галоўнага банку краіны паведаміла, што з 2 студзеня афіцыйны курс даляра ЗША будзе ўсталяваны на ўзроўні 2650 Br (на +20,45%, быў 2200 Br), еўра — 3703 Br (быў 3077,14), расійскага рубля — 90 рублёў 16 капеек (быў 76,89). Адначасова Нацбанк заявіў пра пераход да выкарыстання механізму прывязкі курсу беларускага рубля да кошыку замежных валют — даляр ЗША, еўра і расійскі рубель. Людзі кінуліся ў абменнікі, але там валюты ўжо не прадавалі. Тады людзі ў першы дзень адкрыцця крамаў кінуліся скупляць патрэбшчыну і непатрэбшчыну — найперш бытавую тэхніку. Болей...

АПОШНІ-2009

  • Dec. 31st, 2009 at 2:04 PM
Дадада, у мяе таксама ёсьць пост пра вынікі году, але я яго сюды не напішу. А напішу вось што.

Роўна год таму 31 сьнежня я абвесьціла надыходзячы 2009 год годам вутачкі для ваннай. Прадказаньне збылося: цягам году сябры падарылі мне ажно чатыры вутачкі для ваннай. Таму сёлета я падумала-падумала і вырашыла, што 2010 год будзе годам аўтамабілізму.

Штопраўда, сам аўтамабілізм у ненапісаным сюды пераліку вынікаў фігуруе як "правал году". 29 сьнежня, у дзікую завіруху, сьцяўшы зубы я дабралася да здачы іспыту ў горадзе. Інспэктара, які, улічваючы ўмовы надвор'я, быў наладжаны ляяльна, даканала нават ня тое, што я заглухла і не магла завесьціся на тым самым страшным сямашкавым скрыжаваньні. І ня тое што, завёўшыся, я ад радасьці паехала зусім не ў той бок, у які ён мяне прасіў. Даканала яго тое, што на словах "развярнёмся ў бліжэйшым месцы" я стала разварочвацца ў чыстым полі, пераконваючы, што там ёсьць праезд, але яго занесла сьнегам. Машына застопарылася ўпоперак дарогі і ўдарылася аб бардзюр: "Экзамен ня здан?" - спыталася я пасьля ўдару. "Ня здан", - пацьвердзіў інспэктар. Затое тры хлопцы, якія здавалі пасьля мяне, на маім фоне мусілі выглядаць выйгрышна, за што мне, безумоўна дзякуй. Што ж, будзем чакаць цуду на праваслаўныя каляды!..

Дарэчы, пра іх. Літаральна ўчора пабачыў сьвет калядна-містычны нумар "Прайдзісьвету". З маіх перакладаў там - ладная частка твору Мэры Крысмас, Джызус Крайст! (Viasiolaha Rastva, Isuse!) - батлейка (вертеп) Сяргія Жадана. Часткаю гэтай часткі я хачу з вамі на сыходзе году падзяліцца:



З лібрэта:

"...У гэты час у памежных раёнах мае месца перапіс уцекачоў, якія жывуць у фільтрацыйных лагерах у буфернай зоне. Сярод іншых уцекачоў на перапіс ідуць Язэп з Марыяй. Марыя чакае дзіця і неўзабаве нараджае на ферме, наўпоблізь прыдарожнага кемпінга, у якім сям'я спынілася на ноч. Тут іх і знаходзяць наркабароны, а таксама натоўп ямайскіх эмігрантаў, якія пачулі ад сектантаў-вудыстаў у сябе на радзіме пра нараджэнне Ісуса і паспяшаліся перасячы Атлантычны акіян у пустых танкерных трумах, паколькі яны лічаць Ісуса новым эфіопскім каралём, чый прыход быў прадказаны яшчэ ў старых растаманскіх паданнях і першых пісьмовых помніках, прывезеных у Ямайку легендарнымі эфіопскімі правадырамі. На думку ямайцаў, Ісус мусіць аднавіць моц і суверэнітэт ідэальнага афрыканскага каралеўства".

Сцэна трэцяя.

Уцекачы з Ямайкі спяваюць госпэлс.
Настрой ва ўсіх бадзёры і прыўзняты
.

добры эфіопскі кароль мусіў бы мінуць пяць межаў і сем партоў
каб трапіць да нас мусіў бы прыгнаць статкі чорных кароў і зграі кітоў
каб залагодзіць усіх наглядчыкаў і іхных жонак сумных
каб запоўніць апошнюю з паражнеч са сваёй бяздоннай сумы

добры эфіопскі кароль прагоніць ільвоў з нашых палёў
з ім прыбудуць танцоры з вачыма дэльфінаў і дзеці з крыламі жураўлёў
ён залепіць нам язвы глінай і раны заліе малаком
ён выме аскепкі з дзіцячых вачэй даўгім сваім языком

мы плылі да яго ў зачыненых трумах з пацукамі і тытунём
мы чулі як соль раз’ядае дрэва як мора рухае марскім акунём
у цёплай цемры гнілых нафтавозаў бы ў ягонай руцэ лежачы
ведучы адлік месяцам па месячках нашых жанчын

той хто прычакаў яго нараджэння бачыць як ён расце
як сталёвым белым нажом зразае шыпы на кусце
як знаходзіць нацельныя крыжыкі й круціць іх у руках
ці пяе эфіопскія песні седзячы ў прыцемках

А вось такое ў нас сёлета замест ялінкі:



ХЭПІ НЬЮ ЕР, УОРЛД (Z NOVYM HODAM, SVIECIE)!

мае 11 пунктаў за 2009

  • Dec. 31st, 2009 at 12:59 PM

1.         Гала ў гасцях

2.         Паэтычныя слэмы

3.         Дыплом міжнародных адносін БДУ

4.         Дэбютная кніга аповядаў "Помнік атручаным людзям"

5.         Я – аспірант БДУ

6.         Васіліса Паляніна…

7.         Двойчы ўвайшоў у сотню лепшых пісьменнікаў па міжнароднай прэміі “Дебют” (на рускай мове)

8.         Рэдагуецца кніга казак з графічнымі ілюстрацыямі Васілісы Палянінай, назва – "КАЗКІ. Гісторыі (не) пра нас"

9.         Пачаты літпраект - "Апранутыя апавяданні" (інтэрпрэтацыя Пітэра Грынуэя "Золата")

10.       Катэгарычнае пераацэньванне жыццёвых каштоўнасцяў

11.       Тройчы сур'ёзна пабіўся з быдлам...


Здубавецьця
Барадулін Ругор

Прыхільнікі канцэпцыі балта-крывіцкага паходжаньня беларусаў знойдуць у “Здубавецьці” Р.Барадуліна цікавы аргумэнт на карысьць сваіх перакананьняў. Ушацкія досьціпы, сабраныя ў гэтай кнізе, характарам свайго гумару нагадваюць латыскія дайны. Апошнія, дарэчы, сталіся даступныя сучаснаму беларускамоўнаму чытачу праз пасярэдніцтва менавіта дзядзькі Рыгора. Народная сьмехавая культура – заўжды дыялёг, вымагаючы таленавітых апавядальніка і слухача. Гэта і дэманструе Р.Барадулін, прапануючы нам не застылыя анэкдоты, а жывыя галасы, сумоўе -- традыцыйнай культуры і сучаснасьці, латыскага і беларускага народаў. Чытаючы Барадуліна, разумееш заканамернасьць нараджэньня канцэпцый “дыялёгу” і “карнавалу” М.Бахціна ў атмасфэры Паўночнай Беларусі, зь ейным этнічным і канфэсійным шматгалосьсем, суплётам жывой народнай культуры і старажытнай урбаністычнай традыцыі Полаччыны. Акром паспалітага чытацкага інтарэса гэтая кніга патрапіць задаволіць і акадэмічныя запатрабаваньні аматараў беларускага слова. Галоўным героям у барадулінскіх карацельках робіцца почасту само маўленьне – амаль у традыцыі філялягічных абразкоў Ф.Янкоўскага. Гэтыя мініятуры актуалізуюць ня проста дыялектную лексыку, але і старажытную этыку суіснаваньня чалавека з навакольным асяродзьдзем-прыродай, суседзямі, космасам. Падобнага адчуваньня этнаэкалёгіі-зьнітаванасьці нацыянальнай ідэі зь ляндшафтам штодзённай культуры – беларушчыне бракуе ад часоў Багдановіча ды Канчэўскага. Болей...

Ну, з наступаюшчым! :)

  • Dec. 31st, 2009 at 12:41 PM
Робячы гэты пераклад, так захапіўся, што пачаў сам разьвіваць тэму. Атрымалася хутчэй навагодняе, чым каляднае. І трохі даўжэйшае, чым арыгінал: так я, відаць, спрабаваў кампэнсаваць якасьць колькасьцю. :)
З Новым!

* * *
               Помолись лучше вслух, как второй Назорей...
                                             Іосіф Бродзкі

Сьнег ідзе, пакідаючы ў меншасьці год.
Прадавачкам два тыдні раскошы:
мандарынкі з шампанскім – і будзе даход,
покі ў нас не закончацца грошы.
Прыляціць Мікалай у калядных санях.
Надаюць аднакласьніцы бусек.
У спартзалі ялінка ў сьвяточных агнях,
а пад ёй – хто б вы думалі? Трусік.
І запаляцца сьвечкі, і створаць інтым,
і прыедзе ў паўночным трамваі
прыгажуня-Сьнягурка, і ганьба ўсім тым,
хто казаў, што яе не бывае!
Не замерзьні, глядзі! Ты і сам Дзед-Мароз,
сіні нос для цябе не пытаньне,
сівізна ў бараду, а спыніцца – ня лёс.
Бачыш зорку? Загадвай жаданьне!
Загадай пра сябе, як Другі Прэзыдэнт,
каб бацькоў сваіх слухалі дзеткі;
каб каханкі ня зьмерзьлі на вуліцы ўшчэнт,
пад футэркам хаваючы кветкі;
Міколай-кансьпіратар, стары дысыдэнт,
падарункі схаваў у шкарпэткі
і, чытаючы верш за калядны прэзэнт,
не зваліўся ніхто з табурэткі. 

Profile

Сабак
[info]pamylka
pamylka

Latest Month

May 2009
S M T W T F S
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      
Powered by LiveJournal.com
Designed by Akiko Kurono